Supermarine Spitfire

Zwiń
X
  • Filtr
  • Czas
  • Pokaż
Wyczyść wszystko
Nowe posty

  • Supermarine Spitfire

    SUPERMARINE SPITFIRE (spitfire-plujący ogniem) Samolot myśliwski, jeden z najlepszych i najszybciej rozpoznawalnych myśliwców II wojny. Samolot opracowano w oparciu o doskonały silnik Rolls Royce Merlin z szerokim wykorzystaniem rozwiązań aerodynamicznych samolotu rekordowego S-6, mysliwiec skonstruowany pod kierunkiem nie mniej znanego R. J. Mitchella. Prototyp oblatał J. "Matt" Summers 5 marca 1936 roku. W czerwcu 1938 roku oblatano pierwsze samoloty seryjne w wersji Mk-I. Mimo iż był jeszcze nieopierzonym kaczątkiem, między innymi posiadał śmigło o stałym skoku rokował wielkie nadzieje na przyszłość. Latem 1940 roku powstała poprawiona wersja Mk-II z mocniejszym silnikiem i opancerzeniem fotela pilota. Wybuch wojny spowodował że prace rozwojowe prowadzono non stop do końca wojny. Pierwszym torem modernizacji było opracowanie nowych poprawionych wersji z wprowadzaniem jak najmniejszych zmian. Po to by zmiany wprowadzać na bierząco bez przerywania produkcji. Drugim torem były duże zmiany ingerujące głęboko w konstrukcję, poprawiające osiągi lecz często odrzucane ze względu na wymagane przerwy w produkcji. Wersja Mk-III otrzymała nowy silnik i mocniejszą konstrukcje, model PR Mk-IV (typ 337) był pierwszym nieuzbrojonym wariantem rozpoznawczym. Wersja Mk-V powstała dla zniwelowania przewagi jako powstała po wejściu do użycia nowej wersji Bf-109 F. Odmiana Mk V budowana była też do walk na małej wysokości ze skróconymi skrzydłami w pododmianie LF-Mk-V oraz z wydłużonymi końcówkami skrzydeł do walki na dużych pułapach HF-Mk-V. Wersja HF Mk-VI specjalizowana do walk na większych wysokościach z wydłużonymi skrzydłami, wersja HF Mk-VII kolejna wysokościowa z ciśnieniową kabiną i wydłużonymi skrzydłami. Wersja Mk-VIII tropikalna powstała do walk pod niebem afryki. Kolejną wersją o doraźnych poprawkach był model Mk-IX, powstał na początku 1942 roku był odpowiedzą na wprowadzenie przez niemców świetnego myslkiwca Fw-190, model Mk-IX różnił się głównie mocniejszym silnikiem i wzmocnioną konstrukcją, budowane w wersjach F Mk-IX oraz LF Mk-IX (do walk ad ziemią) i HF Mk-IX (do walk na dużych pułapach), PR Mk-X nieuzbrojona wersja fotorozpoznawcza z kabiną ciśnieniową, Mk-XI wersja rozpoznawcza nie uzbrojona z nowym silnikiem, Mk-XII (oznaczenie zakładowe 366) pierwsza wersja z silnikiem Griffon przewyższała nieco Fw-190 prędkością na małych wysokościach, PR Mk-XIII jedyna uzbrojona wersja rozpoznawcza, Mk-XIV najszybsza wersja myśliwsko bombowa z 1942 roku używana do zwalczania pocisków V-1 wchodzi do użycia w październiku 1944 roku przewyższa osiągami niemieckie Bf-109G i FW-190A oraz jest równorzędna z Fw-190D, wersja Mk-XVI jest modelem Mk-IX z nieco zmodyfikowanym silnikiem Merlin budowanym w USA. Mk-XVIII była to najcięższa wersja nie zdążyła wejść do walki podczas II wojny,
    wersja PR Mk-XIX fotorozpoznawcza z ciśnieniową kabiną bez uzbrojenia, odmiana ta na
    wysokości 12 600 m był w stanie uciec odrzutowemu Me-262. Ostatnie wersje były już owocem prac powojennych, model Mk-21 posiadał nowe śmigło, wzmocnione opancerzenie o większym udźwigu, Mk-22 wersja ze zmienionym usterzeniem, tyłem kadłuba i dwoma śmigłami przeciwbieżnymi, Mk-23 wersja prototypowa, Mk-24 ostatnia wersja seryjna, ze zmienionymi działkami. W międzyczasie powstała też wersja prototypowa pływakowa, oraz szkolna 2 miejscowa. Łącznie zbudowano 20 351 egzemplarzy wszystkich wersji, także na licencji w zakładach Westland.

    Pierwsze samoloty trafiły do użytku w 19 dywizjonie RAF 4 sierpnia 1938 roku, wersja Mk-I przewyższała nieco własnościami niemiecki myśliwiec Bf-109E, pierwsze bezpośrednie walki zakończyły się zwycięstwami Spitfire. Dywizjony 602 i 603 zestrzeliły 16 października 1939 r. bombowy Ju-88, były to pierwsze samoloty zestrzelone na Wyspami Brytyjskimi od czasu I wojny. W czasie Bitwy o Wielką Brytanie uczestniczą w składzie dziewiętnastu dywizjonów, mimo iż Hurricany odniosły więcej zwycięstw to Spitfire przyjmowały na siebie główne walki z mysliwcamii niemieckimi. Po bitwie o wielka Brytanię używany były na wszystkich frontach gdzie walczył RAF, między innymi nad Europą, Morzem Śródziemnym, Afryką Północną, Maltą, Sycylią, Włochami, oraz na Bliskim i Dalekim Wschodzie, Birmą, Borneo, Nową Gwineą, Wyspami Salomona, ZSRR.

    Walki z myśliwcami ZERO wykazały że Spitfire ustępuje zwrotnością na małych i średnich wysokościach, 5 października 1944 roku Spitfire zestrzelił pierwszy odrzutowy myśliwiec Me-262. Po II wojnie używane w wojnie w Indonezji i w Koreii, ostatni 80 dywizjon myśliwski RAF wykonał loty na Spitfire w styczniu 1952 r. w Hong Kongu. Z RAF wycofane
    ostatecznie w 1954 roku. W jednym z lotów doświadczalnych w locie nurkowym samolot osiągnął prędkość 1000 km/h. W RAF używane przez dywizjony Australii, Belgii, Czechosłowacji, Danii, Francji, Holandii, Indii, Kanady, Norwegii, Nowej Zelandii, Polski (Dywizjony 302, 303, 306, 308, 315, 316, 317, 318), USA. Poza Wielką Brytanią używane w Argentynie, Australii, Belgii (133 egzemplarzy), Birmie, Czechosłowacji (używane pod nazwą S-89, 76 maszyn), Danii, Egipcie, Francji, Grecji, Holandii, Indii, Irlandii, Izraelu (ponad 107 samolotów), Jugosławii, Niemczech (nieliczne maszyny zdobyczne), Norwegii, Portugalii, Rodezji, RPA, Syrii, Szwecji (jako S-31), Tajlandii (Syjam), Turcji, USA, Włoszech, ZSRR (1185 egzemplarzy)

    Francja używała samoloty między innymi w wojnie w Indochinach przeci wojskom Ho Chi Minhia a także na Malajach gdzie walczą do 1 kwietnia 1954 roku. W wojnie wyzwoleńczej nowo powstającego państwa Izrael z Arabami samoloty używane były po obu stronach konfliktu.

    Z asów używających Spitfire wyróżnić można między innymi E. Johnson 38 zwycięstw, Caldwel Australia 28,5 zwycięstw, Colin Cray Nowa Zelandia 28 zwycięstw, Erick Lock 26 zwycięstw, Michael M. Stephens 22 zwycięstwa, Harbourne Stephen 22 zwycięstwa, Robert
    Boyd 22 zwycięstwa, Anthony Lovell 21 zwycięstwa, Mc Mullen 21 zwycięstw, por. Burgwal 21 zestrzelonych pocisków V-1. Po wycofaniu z RAF trafiają do rąk prywatnych, pilot R. M. Sharop z Wielkiej Brytanii ustanowił na samolocie rekord prędkości na bazie 100 km wynikiem 519 km/h w klasie C-1-d

    KONSTRUKCJA duralowa, kryta blachą duralową, kadłub półskorupowy, płat o profilu NACA 221 i NACA 2208 na końcach, wyposażony w lotki typu Frise, klapy krokodylowe wychylane pneumatycznie, podwozie trójkołowe chowane hydraulicznie, wyposażone w hamulce

    NAPĘD silnik rzędowy 12 cylindrowy chłodzony cieczą Rolls Royce Merlin z reduktorem, samoloty wersjach HF na silnikach posiadają sprężarki dwustopniowe dwubiegowe w wersjach LF sprężarka jednostopniowa, śmigło trójłopatowe De Havilland o zmiennym skoku następnie stałoobrotowe

    WERSJA Mk-I silnik Merlin Mk-III o mocy 1030 kM

    WERSJA Mk-II silnik Merlin Mk-VIII o mocy 1175 kM

    WERSJA Mk-III silnik Merlin Mk-XX o mocy 1022 kW

    WERSJA HF Mk-VI silnik Merlin 47, śmigło czterołopatowe samonastawne Rotol
    WERSJA HF Mk-VII silnik Merlin 61, 64 lub 71, śmigło Rotol czterołopatowe samonastawne

    WERSJA Mk-XI silnik Merlin 70

    WERSJA Mk-XII silnik rzędowy 12 cylindrowy chłodzony cieczą Rolls Royce Griffon III lub IV

    WERSJA Mk-XIII silnik Merlin 32

    WERSJA Mk-XIV i XIX silnik Griffon 65 i 66 o mocy 1497 kW z dwustopniową sprężarką, śmigło pięciołopatowe

    WERSJA Mk-22 silnik Griffon 61 lub 85 o mocy 1450 kM, 2 śmigła przeciwbieżne trójłopatowe

    UZBROJENIE ZALEŻAŁO OD SKRZYDŁA SAMOLOTU

    WERSJA Mk-I (skrzydło typu A) 8 kaemów Colt Browning kal. 7,62 mm
    (skrzydło typu B) 4 kaemy kal. 7,69 mm, i 2 działka kal. 20 mm

    WERSJA Mk-V skrzydła typu C 4 działka 20 kal. 20 mm
    skrzydło E uniwersjalne 2 działka Hispano kal. 20 mm, 2 kaemy Colt Browning kal. 12,7 mm, lub dowolne zestawienie kaemów lub działek oraz bomby

    WERSJA PR Mk-X i Mk-XIX bez uzbrojenia

    WERSJA PR Mk-XIII 4 kaemy


    DANE Mk-I / II / Vb / VII / IX / XII / XVILF

    rozpiętość m 11,23 / 11,23 / 11,23 / 12,24 / 11,23/ 9,93 / 11,23
    długość m 9,11 / 9,22 / 9,12 / 9,53 / 9,57 / 9,70 / 9,68
    wysokość m 3,79 / 3,79 / 3,49 / 3,84 / 3,86 / 3,35 / 3,48
    powierzchnia nośna m2 22,45 / 22,45 / 22,48 / 23,1 / 22,44 / 21,46 / 22,48
    masa własna kg 1750 / 2200 / 2297 / 2720 / 2547 / 2530 / 2630
    masa całkowita kg 2626 / 2963 / 3004 / 3570 / 3405 / 3300 / 3400
    masa maksymalna kg --- / --- / 3070 / --- / 4313 / 3350 / ---
    prędkość maksymalna km/h 571 / 574 / 595 / 657 / 670 / 637 / 648
    na wysokości m --- / --- / 5940 / --- / 7625 / 5500 / 6700
    prędkość przelotowa km/h 338 / 338 / 518 / --- / 521 / 432 / 527
    prędkość minimalna km/h --- / --- / --- / --- / 122 / --- / 145
    wznoszenie m/sek 12,7 / 13 / 24,1 / --- / 20,85/ 24 / 16
    pułap m 10370 / 11346 / 11125 / 13100 / 13100 / 13400 / 13900
    zasięg km 772 / 805 / 3200 / 635 / 698 / 530 / 800
    zasięg maksymalnie km 925 / --- / 1825 / 1900 / 1580 / 800 / ---






    Oraz jedno z najbardziej znanych zdjęc mysliwca

    Ostatnio edytowany przez Jacek Waszczuk; [ARG:4 UNDEFINED].
    Pozdrawiam
    Jacek

    Moje AIRPLANE-PICTURES.NET


  • #2
    Spitfirrrre..

    Moje lotnicze: http://danielrychcik.com/
    Moje różne: http://photosite.pl/
    Nowe! http://airshow-reviews.com/

    Komentarz


    • #3
      Acha

      Pięknie złapane.

      A tak przy okazji to jest przykład samolotu ze skrzydłami LF, o skróconych końcówkach do walki na małych wysokościach
      Pozdrawiam
      Jacek

      Moje AIRPLANE-PICTURES.NET

      Komentarz


      • #4
        Spitfire okiem Czarka w muzeum w Bodo



        W ciekawej inscenizacji z oryginalną siatką na ziemi używaną podczas wiosenno/jesiennych deszczy
        Pozdrawiam
        Jacek

        Moje AIRPLANE-PICTURES.NET

        Komentarz


        • #5
          Witam,
          może trochę odgrzewam stary wątek, ale w trakcie przeglądania forum zastanowiło mnie od czego zależała ilość łopat w śmigle spitfire'a? Jakie były praktyczne powody za używaniem 3/4/5 łopat?

          A przy okazji - 'spitfire' to także osoba łatwo irytująca się, zwłaszcza młoda kobieta ;-) Ponoć to właśnie do tego znaczenia nawiązywali producenci maszyny.
          Gone with the wind.

          Komentarz


          • #6
            Z tą kobietą masz chyba rację, już spotkałem się z tym
            Ilość łopat, sprawa zwykła, zwykłe modernizacje, ktoś wpadał na pomysł zmieńmy silnik, ktoś inny robił nowe śmiłgo. Powodowało to, że polepszały się pewne charakterystyki, np niektóre wersje szybciej się wznoszą, inne lepiej się zachowują na wyższych wysokościach... Bo chyba wiesz, że śmigiełko jest równie ważne co silnik.

            Komentarz


            • #7
              Ilość łopat śmigła zależała od typu silnika, początkowe wersje Spitfire wyposażone w Merliny posiadały śmigła trójłopatowe. Podczas wojny pojawiły się wersje z potężniejszym silnikiem Griffon i tu stosowano śmigła cztero i pięciołopatowe a także dwa trójłopatowe przeciwbieżne
              Pozdrawiam
              Jacek

              Moje AIRPLANE-PICTURES.NET

              Komentarz


              • #8
                Dziękuję bardzo za szybkie odpowiedzi.

                @ bpon2 - z tą moją wiedzą to różnie, generalnie to nie jestem zbyt 'opierzony'

                Stąd moje kolejne (pewnie dość oczywiste) pytania, które teraz się mi nasunęły, a ciężko mi znaleźć odpowiedź na nie w internecie:

                1. Na zdjęciach pod skrzydłami są pewne elementy, których nie mogę nijak zidentyfikować - chodzi mi o ów prawy wlot w kształcie prostokąta i lewy w kształcie, powiedzmy że "tuby". Do czego to tak na prawdę służy? Co mnie jeszcze zdziwiło, to właśnie owa tuba pod lewym skrzydłem, bo z dzieciństwa wczesnego pamiętam model spitfire'a, w którym oba wloty były prostokątne (mam nadzieję, że dobrze pamiętam).

                2. Czy owa wersja ze "ściętymi" końcami skrzydeł to stąd, że owe końce było ponoć (jak wyczytałem) bardzo trudno wykonać? Czy po prostu budowano takie wersje ze względu na konkretne fronty, warunki, gdzie wysokość aż tak nie była ważna? Czy tak po prostu jedno z drugim się łączy?
                Gone with the wind.

                Komentarz


                • #9
                  Spitfire jak i każdy myśliwiec napędzany silnikiem chłodzonym cieczą posiadał chłodnice, loty pod skrzydłami to nic innego jak chłodnice i oczywiście wygląd i wielkość chłodnic zależny był od wersji samolotu (i silnika)

                  O końcówkach skrzydeł jest wspomniane w pierwszym tekście. klasyczne skrzydła o eliptycznych końcówkach używane w większości samolotów lecz powstały także specjalizowane odmiany ze skróconymi końcówkami dla uzyskania większej prędkości na mniejszych wysokościach. Skrzydło o większej rozpiętości w specjalistycznych wersjach wysokościowych powstały w mniejszych ilościach
                  Pozdrawiam
                  Jacek

                  Moje AIRPLANE-PICTURES.NET

                  Komentarz


                  • #10
                    Wersje Spita z krótkimi skrzydłami nosiły oznaczenie LF przed nazwą modelu np. LF.Mk.IX i poprawiały one właściwości lotne (prędkość, manewrowość) na niskich wysokościach.
                    Pozdrawiam
                    Adam

                    Komentarz


                    • #11
                      Znowu dziękuję za szybkie odpowiedzi.

                      Wiem, że pytania trochę dziecinne, ale właśnie pod wpływem bitwy o Anglię przeżywam mały renesans dziecięcego zauroczenia samolotami z II WŚ i staram się dowiedzieć jak najwięcej - a takie teksty jak w tym temacie to pomagają i to bardzo. Te skrzydła (LF) mi umknęły w trakcie pierwszego czytania głównego tekstu.
                      Ostatnio edytowany przez fellow; [ARG:4 UNDEFINED].
                      Gone with the wind.

                      Komentarz


                      • #12
                        Zamieszczone przez fellow Zobacz posta
                        Znowu dziękuję za szybkie odpowiedzi.

                        Wiem, że pytania trochę dziecinne, ale właśnie pod wpływem bitwy o Anglię przeżywam mały renesans dziecięcego zauroczenia samolotami z II WŚ i staram się dowiedzieć jak najwięcej - a takie teksty jak w tym temacie to pomagają i to bardzo. Te skrzydła (LF) mi umknęły w trakcie pierwszego czytania głównego tekstu.
                        A w temacie chłodnic używanych w myśliwcach II wojny, każdy zespół konstruktorów starał się tak umieścić chłodnicę i tak ją zaprojektować by była jak najbardziej wydajna i stawiała jak najmniejszy opór czołowy. Dlatego tez nie używano wody do chłodzenia tylko glikolu dzięki czemu uzyskiwano większe temperatury i mniejszą powierzchnie czołową. ewenementem był myśliwiec Mustang w którym tak wyprofilowano kanał wlotowy i wylotowy chłodnicy że układ działał jak mały silnik odrzutowy, powietrze przechodząc przez chłodnice ogrzewało się dodając nieznaczny ciąg. Choć efekt znakomity bardziej był szczęśliwym trafem niż zamierzoną sytuacją, nie powtórzoną w żadnym z myśliwców
                        Pozdrawiam
                        Jacek

                        Moje AIRPLANE-PICTURES.NET

                        Komentarz


                        • #13
                          Polak za sterami Spita

                          http://dlapilota.pl/wiadomosci/dlapi...ki-film-z-lotu

                          Przy okazji, podobno Brad Pitt sprezentował sobie Spita http://www.defence24.pl/news_kupil-s...ystko-dla-roli

                          O spicie było również tutaj http://www.forum.spotter.pl/supermar...t44/index.html
                          Pozdrawiam
                          Adam

                          Komentarz


                          • #14
                            http://www.altair.com.pl/news/view?news_id=12550
                            Pozdrawiam
                            Adam

                            Komentarz


                            • #15
                              Drobne sprostowanie w sprawie tłumaczenia nazwy samolotu z artykułu wstęnego. Spitfire nie oznacza plujący ogniem, lecz: złośnik, nerwus, choleryk. Brzmi to trochę mniej bojowo, ale taka była intencja twórcy samolotu.

                              Pozdrawiam
                              Adam N.

                              Komentarz

                              Pracuję...
                              X